Читать бесплатно онлайн книгу  Зацвілі сярэбраныя росы…

Тодар Кляшторны


Зацвілі сярэбраныя росы...

* * *

Зацвілі сярэбраныя росы

У кілішках выцвілых лістоў, 

Запалілі зоры папяросы

Над буланай грывай туманоў.

Залатой мякінай лістападу

Сыпле клён над скронямі акон, 

А ў галлі абветранага саду

Месяц сплёў паўтысячы карон.

Ледзянее ў шэрані рабіна

Па адцвіўшай сонечнай вясне.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Уміраюць палкія гадзіны,

 І зямля бялее пакрысе.

Але дні златымі павадамі

Не завяжуць сонечных пуцін.

Не заплача сэрца з журавамі

У туман ажвіраных далін.

Не шкада рассыпаных гадзінаў:

«Мы жылі, жывём і будзем жыць», 

Бо зіяюць зоры над краінай

І ў туман схіляюцца крыжы.

Залатой мякінай лістападу

Пашумяць, сумуючы, гаі...

Скора ў сінь сталёваю брыгадай

На палях засвішчуць салаўі.

Зацвітуць сярэбраныя росы

У сталёвым колеры машын,

 І запаляць зоры папяросы

Над зялёнай пражаю далін.

(1926)