Читать бесплатно онлайн книгу автора  З кнігі мудрасці

Сваяк Казімір

Казімір Сваяк

З кнігі мудрасці

Сэрца дурнога — збітое начынне:

Ніколі не ўдзержыць разумнага слова:

Павер лепей тайну нямое скаціне,

Бо слухаць цябе хутчэй будзе гатова.

 

Паслухай! Жыццё тваё, мілы мой браце,

Як лёт той пташыны, што ў ветры гуляе:

Паветра зышлося і як угадаці —

Дзе лёт быў, пашто і куды ён знікае.

 

Хай будзе рука твая быстра ў даванні,

Не будзь уважлівы ў чужыя насмешкі,

Умей мужаваці у мудрых сабранні,

А праўду кажы без ніякай абмежкі.

 

Бо слова тваё — цябе асуджае,

Аблічча і ход твой — здраджае тайніцу,

I думкі благія сам Бог пакарае,

А словы гідкія — ведзьмы багавіцы.

 

Не дайся на чары змянлівай жанчыны,

Будзь верны у змове, у намерах чысты,

Не здрадзь аніколі сваёй ты дзяўчыны,

Будзь бойкі ў забаве, ў трудзе мазалісты.

 

I Богу маліся, а сэрцам адкрытым,

Не будзь ты пакусай сабе, ні другому,

Хай дух у малітве будзе працавітым,

Тайніцаў сумлення не здрадзь анікому.

 

А мо цябе хваляць, будзь вось асцярожны,

Бо гэта прабуюць падатнасці волі;

Хай дух твой не дрэмле у зманнасцях розных.

Не будзь асавелым нідзе і ніколі.