Читать бесплатно онлайн книгу автора Хочу жыць
Тодар Кляшторны
Хочу жыць
Хочу жыць,
Захлынацца і верыць.
Піць каханьня нязьведаны боль ..
Дай руку мне,
Дай вусны, дай сэрца,
Дай мне воч тваіх чад-алькаголь.
Сёньня п’яны вячэрнія далі,
Сёньня п’яна вішнёвая боль...
Прамінайце, юнацкія хвалі,
Прамінайце жыцьцёвую мель.
Прамінайце, жыцьцёвыя стыні.
Хай заранкамі дні зіхацяць...
...Прамінайце!..
А ў гэтых прамінах
Ёсьць адвечная існасьць жыцьця: Маладосьць –
Гэта дзіўная казка,
Непаўторная ў нашым жыцьці...
...Ападаюць
Чароўны краскі,
Ападаюць,
Каб больш не цьвісьці...
Дай руку мне,
Дай сэрца надломы,
На калені прысядзь, абнімі;
Прасьпявай пад вячэрнія бомы
Пра затлеўшыя ў сэрцы агні.
Ападуць залатыя лілеі.
I каханьне чароўным віном
Хай сягоньня ў туманнай дуброве
Захлынаюцца шчасьцем вятры.
Мабыць, заўтра
Ня мне, а другому
Будзеш дзіўную ружу дарыць.
Мабыць, я,
Каб любоў дарагую
Ад цябе і сябе захаваць,
Не кахаючы, буду другую,
Як асеньні «піон» цалаваць.
А сягоньня
Мне хочацца верыць...
Піць каханьня нязьведаны боль.
Дай руку мне,
Дай вусны, дай сэрца,
Дай мне воч тваіх чад-алькаголь.
Менск, 1927 г.
