Читать бесплатно онлайн книгу автора Жывеш не вечна, чалавек
…passe sans laisser meme
Son ombre sur le mur.
V. Hugo
Жывеш ня вечна, чалавек, –
Перажыві ж у момант век!
Каб хвалявалася жыцьцё,
Каб больш разгону ў ім было,
Каб цераз край душы чуцьцё
Ня раз, ня два пайшло!
Жыві і цэльнасьці шукай,
Аб шыраце духоўнай дбай.
І ў напружэньні паўнаты
Свайго шырокага жыцьця
Бяз болю, ціха зойдзеш ты
Ў краіну забыцьця.
