Читать бесплатно онлайн книгу Нашто глядзiш мне так у вочы
автор Маракоў Валеры

Нашто глядзiш мне так у вочы

Нашто глядзiш мне так у вочы,

Скажы, о любая, скажы?

Пад гэты змрок халоднай ночы

Я не магу з табою жыць.

Я знаю: сэрца тваё б’ецца

Агнём нявыпiтай крывi,

I вось затым ў шырокiм свеце

Хачу я песнi абнавiць…

Ты горка плачаш, слёзы льюцца,

Яны гараць-пякуць агнём.

Глядзi навокал: кветкi й людзi

Цябе вiтаюць з новым днём.

А так нядаўна, так шчаслiва

Твой смех палаў ў маiх грудзёх,

Калi мы дружна, хоць маўклiва,

Iшлi змагацца за жыццё!

І ты парою песнi пела,

Як птушка вольная дуброў,

I ўсё на нiвах паланела,

Як паланее толькi кроў!

I так iшлi ў трывозе ночы,

Так беглi днi i ўсё жыццё.

А я маўчаў, i толькi вочы

Шукалi нешта над трысцём.

I я не знаў, што ў час расстання

Душу мяцежную аддам

Ўсяму, што з подыхам свiтання

Iмкнецца ў радасную даль.

Дзе ёсць другая маладзiца,

I гэта песня для другой,—

Я толькi ёй адной малiўся,

Адну кахаў сярод лугоў.

Чаго ж глядзiш так мне у вочы,

Скажы, о любая, скажы?

Пад гэты змрок халоднай ночы

Я не магу з табою жыць!