Читать бесплатно онлайн книгу автора  На беразе Віллі

Бядуля Змітрок

Змітрок Бядуля

На беразе Віллі

Я помню той вечар вясновы.

Сядзеў я адзін пад абрывам

На беразе ціхай Віллі.

I ў даль вадзяную глядзеў.

Там, у глыбі, прыбярэяшыя замкі

У рознакалёрных агнішчах

Вярхамі уніз адбівалісь, 

Бы казачны горад хрустальны...

I зыбалась люстра у хвалі.

Т зыбалісь гмахі падводны —

Русалачны замкі.

Шум вуліц, бы гул дзікіх пчол, 

Удараўся аб рэчныя вербы, 

I вокліч вяртаўся назад.

Ён пад заварояшым небам

Лунаў, нібы плойма цяпёў.

Здавалась — з надводнага царства

Ўз'явіліся пукі вясёлак.

I кодеры часта мянялісь, 

I вабілі, звалі у рэчку...

Не рознілась глыб вадзяная

Ад глыбі нябес над абрывам...

Ці ж сон гэта? Божанька, дзе я?

Човен плыве з-пад маета.

Вёсламі кірую дзядок.

— Сядай,— кажа,— ў човен і едзем!

— Куды?

— У падводныя замкі.

Вунь, бачыш, агонь там пылае.

Тэта — Зніч старадаўні.

Багі пакідалі зямлю —

Уцяклі ад людзей.

Вот тут пад вадою.

Дзед ў вочы глядзіць і чаруе.

Здалёку шум горада чуцен, 

Як гул дзікіх пчол у даліне...