Читать бесплатно онлайн книгу автора Песьня I. Удава
Шуміць з горкі ручаёчак,
Брызгі раскідае, –
Плача ўдава серад ночак,
Вочкі выцірае.
Ой, маркотная, ліхая
Доля сірот-дзетак!
Але горшая ўдавая,
Як тых малалетак.
Ой, зазнаюць гора, ліха,
Прытыкі і зьдзекаў;
Будуць плакаць гэтак ціха,
Плакаць павек-векаў.
Павек-векаў ручаёчак
Брызгі раскідае, –
Павек ўдоўка серад ночак
Вочкі выцірае!
