Читать бесплатно онлайн книгу автора Песня дзяўчаці
Сваяк Казімір

Песня дзяўчаці

Там у зацішным таёмным бары,

Між соснаў зацені шуміць ручаінка;

У хвойным каб песні пяяць гушчары,

Там часта прыходзіць прыгожа дзяўчынка.

Дзяўчо пяе песні нядолі народа,

Забітага горам і крыўдай балючай:

У песню ўлівае міласць і згоду

I што набалела на мыслі кіпучай.

А песня дзяўчаці так сумна-жалосна,

Што бор на жальбу ўжо не раз задрыжэў,

Канюх страпянуўся, заплакала сосна,

Пугач дзесь захлопаў і ўдаль паляцеў

I водгалас ходзіць між лесу галінаў,

Як тое дзяўчо сваю песню пяе,

А вецер — прыблуда ад гор і далінаў, —

Нясець на свет цэлы запевы яе.

Люблю я той бор, тую песню дзяўчаці,

Люблю я лавіць таей песні матывы,

А тое дзяўчо — ох, ніяк тут сказаці:

Хай гэта даскажа сам бор гутарлівы.