Читать бесплатно онлайн книгу Браты
Змитрок Бядуля
Браты
Два браты пайшлі ўначы
Цікаваць, дзе вораг.
Сцерагліся, ціха шлі,
Каб не чуўся шолах.
Два браты далей-далей
Сыпалі паволі.
Шалясцелі дзераўцы,
Цёмна было ў полі.
Два браты пачулі шэпт:
«Вораг нейкім чынам...»
I прыпалі да зямлі,
I прыпалі шчыльна.
Два браты сустрэлі тут
Ворага разведку.
I са стрэльбаў раз і два
Выпалілі метка.
Два браты стралялі так
На чужым загоне,
Аднаму пачуўся стогн:
«Гэта брат мой стогне...»
Два браты — давай назад.
Гора, а не надта:
Брат паранены ляжыць
На плячах у брата.
Брату ўпоцемках лягчэй
Вырвацца з бядоты.
На плячах цяжар жывы
Дадае ахвоты.
Брата брат нясе далей;
Млеюць ногі, рукі.
Трэба роднага свайго
Ратаваць ад мукі.
Брат пацее і нясе.
Кроў ільецца з потам.
Трэба брата данясці —
Палягчэе потым.
Брату цяжка.
Зараз вось
Будзе адпачынак.
Да акопаў да сваіх
Прывалок хлапчыну.
Павіднела павакол.
«Што гэта за дзіва?» —
Родны брат астаўся там,
А на ім — праціўнік...
