Bir bazmda 4 yigit yeg’ilishib turishgan bo’ladi.
Abdulvojid:
Ho’sh, Abdulvohid aka kelin shunchalik go’zalmi deyman, uylanishga shoshib qoldingiz?
Abdulvohid:
Senlar gaplashgan qizlardan ancha chiroyli, aqilli va pazanda.
Abdulmojid:
Aqilli maylin, chiroyli ha maylin. Lekin pazanda ekanligini siz qayerdan darrov bildingiz?
Abdulvohid:
Ijtimoiy tarmoqlarga har doim tayyorlagan taomlari, pishiriqlar, salatlar hammasini joylab boradi.
Abdulmajid:
Balkim o’zi tayyorlamas.
Abdulmojid:
To’g’ri.
Abdulvohid:
U bo’lmasa boshqa kim qilar ekan?
Akalari qarab turadi.
Abdulmajid:
Opa-singlisi.
Abdulvohid:
E’tiboring uchun jiyan, u yolg’iz qiz farzand, hali ukalari kichkina.
Abdulmajid:
Bo’lmasam onasi.
Abdulmojid:
Qo’ysangchi!
Abdulvohid:
Bunisidan havotir olma. Onasi qilgan bo’lsalar yozib qo’yadi doim.
Abdulmajid:
Oshqozon sabab aldanib qolmang dedimda aka. (Kulib)
Abdulvohid:
Rahmat meni o’ylaganing uchun. Lekin men senga o’xshab ko’p qizlar bilan gaplashmagan bo’lsam ham, aldanadiganlardan emasman.
Abdulmajid:
