Читать бесплатно онлайн книгу автора Зьвярнуў калісь Пэгас на вулкі
Зьвярнуў калісь Пэгас на вулкі
З прывольных палявых дарог, –
І пракаціуся топат гулкі,
І іскры сыпнулі з-пад ног.
У грудзі кволыя запала,
Дачка каменьняў, места мне.
Пачую я тэй іскры жала, –
І верш аб месьце з сэрца мкне.
1911-1912
