Читать бесплатно онлайн книгу Б’ецца вецер над далiнай
Валеры Маракоў
Б’ецца вецер над далiнай
Б’ецца вецер над далiнай,
Бор стары шумiць тугой,
Залатую шапку скiнуў
Гай асеннi на загон.
Рэчка буйнай хваляй звонiць,
Устае асеннi дзень…
Я пайду, пайду сягоння
На прасторы паглядзець.
Там, я знаю, па-над шляхам
Коньмi выбiтай зямлi,
Што мяне абнiме сцягам
Хмар асеннiх прагны лiст.
Але што мне восень… Хмары
І пажоўклы сонны гай —
Б’юць у сэрцы хваляй мары,
I бяжыць… бяжыць туга.
Да шырокiх вольных гоняў
Песня б’е руччом з грудзей.
Дык пайду, пайду сягоння
На прасторы паглядзець!
