Читать бесплатно онлайн книгу  Ля срэбнай затокi

автор Бядуля Змітрок

Змитрок Бядуля

Ля срэбнай затокi

Ля срэбнай затокі, ля рэчкі на лузе 

Дубок прытаіўся і рос. 

На ім салавейка спяваў свае песні, 

I траўкі блішчэлі ад рос.

I слухалі кветкі, расліпы малыя

Званочкі яго веснавыя.

А хмарка, як лебедзь, над лесам ляцела,

А зорка, як вока, мігцела.

Дзівіўся чарот залаты,

I плоткі глядзелі з вады.

Удзень тут хлапчыпа туліўся малонькі 

I жаласна ў дудку свістаў. 

I дзынкалі пчолкі, мятлічкі лясныя, 

I ветрык на вуха шаптаў.

Тады ля барыны буяла сон-кветка 

Пад сонечнай яснай паветкай. 

Хмяліла чаромха на вольным абшары... 

Дрыжэла і млела імшара. 

Раса прылягла да зямлі, 

I гутаркі хвоі вялі.

Пад хмарай затока, і моршчыцца рэчка 

Ад цёмных разгонданых хваль. 

Вясна праляцела, прамчалася лета, 

Бы конік у смуглую даль.

I высах, загінуў лужок зеляненькі, 

I ссеклі дубок маладзенькі, 

I песня салоўкі зусім анямела. 

У рэчцы вада памутнела. 

Чарот шмат зрабіўся радзей... 

I плоткі залезлі глыбей...

Лес лісці губляе — пажоўклыя лісці, 

Іх носіць па лужах віхор. 

I неба ў шэрую світку адзета, 

Там сумна, бы хтосьці памёр...

I плача і енча хваіна на полі. 

I вецер асенні скаголіць. 

Дождж сыплецца буйны у самыя вочы,

Балота пад лапцем так квохча. 

I млее душа у нудзе — 

Прытулку не знойдзеш нідзе...