Читать бесплатно онлайн книгу автора  НА ПАЛЕССІ

Сыракомля Уладзіслаў

Уладзiслаў Сыракомля

На Палессі

Сярод багнаў і бораў, 

На пясочку на рыжым 

Села вёска ў пакоры, 

Як убогі пад крыжам.

Шумяць тонкія сосны, 

Нуды ў шуме тым многа: 

Выгляд вёскі нязносны, 

Выглядае убога.

Людзі ў зрэбных сярмягах, 

Лапці ногі ім вяжуць, 

Уваччу голад, смага,

Б’е ад іх дым і сажа.

Тарчаць пуняў і хатаў 

Ломам сцены-шкілеты, 

Замест гонтаў на латах — 

Лахманы з ачарэтаў.

Гняздо ж бусел бяспечна 

На страсе пачаў класці, — 

Селянін верыць вечна, 

Што яго ў гэтым шчасце.

Не пляці гэтых божбаў… 

Жывуць буслы пустынна, 

Калі ж слухаць варожбаў, — 

Шчасна й ваша краіна.

О, жывём мы шчасліва!.. 

Трудна хлеба век меці, 

Глядзіць пусткаю ніва, 

Пустка ў пуні і клеці.

 

думкі скрыты памрокай:

То прасветласць, то цьма там; 

Уздыхаеш глыбока

Над сабою, над братам.

Нікне з сэрца надзея, 

Праўдзе верыць марудзіш… 

Надта ж гора дадзене —

На свет цэлы забудзеш.

Сцежкі росіш слязою, 

Гіне труд без патолі, 

Варажба варажбою,

А нядоля нядоляй.

Недзе ў далі палае 

Наша сонца-багацце, 

Бусел стуль вылятае 

Бедакоў прывітаці.

Людзі бусла пусцілі

Чысціць свет з брыды ўсякай, 

ды ці ж птушчынай сіле

Усіх знішчыць вужакаў?

Зводзімся забабонам, 

Як бяду напаткаем,

Няма долі даўно нам, — 

Варажбой намагаем.

Чалавеку бясконца

Шчасце ў прышласці сніцца,

Покі ж выгляне сонца,

Грызе вочы расіца.

₁₈₅₀