Бастапқы халі мынау, «Алла оны не нәрседен жаратты?! (Ең болмаса, соны ойласа ғой)»191. Бұл жерден өзінен төмен еш нәрсе жоқ екенін және болмайтынын түсінуі керек. Ол жоқ болатын. Аты да, белгісі де жоқ болатын. Бастапқыда жоқтықпен жабулы болды. Жаратылғанға дейін осылай жалғасты. Бір аятта «Замана ағымында сондай ұзақ дәуір өтті, ол дәуірде адамның аты-дағы аталмайтын еді (яғни, жаратылыс тарихында адамның аты тұрмақ заты жоқ кезеңдер болған еді)»192 делінген. Сосын Алла Тағала одан төмен нәрсе болмаған топырақты жаратты. Сосын азғантай су мен қаннан ұрықты жаратты. Одан лас еш нәрсе жоқ. Оны жақтан жаратты. Оның негізін су, қарапайым топырақ және лас қаннан тұрады. Құлақсыз, көзсіз, күшсіз және әрекетсіз бір кесек ет болды. Бәлкім, өзінен хабары жоқ бір өсімдік болған шығар. Сосын оның көру, дәм сезу, сөйлеу, күш, құдірет, қол, аяқ, көзін және барлық ағзаларын жаратты. Тіпті оны өзіндегі нәрселердің ешқайсысын топырақтан, ұрықтан және қаннан деп санай алмайтындай көркем жаратылыс етті. Оны тәкаппарланып, дандайсып жүрсін деп емес, өзін жаратушының Ұлылығы мен Құдіретін түсінуі үшін қандай ғажайып нәрселерді жаратты.
Бұларға паңданатындай бұлардың ешқайсысын адам өзі жаратқан жоқ. Аятта «Оның (құдіреті күшті жалғыз Жаратушы екендігінің) айқын дәлелдерінің бірі; сендерді топырақтан жаратқандығы. Кейін сендер өсіп-өніп, жер бетіне тарап, кеңінен қанат жайған адамзат қауымына айналдыңдар»193 делінген. Адамның бастауы осындай. Назар аударыңдар! Ұялатын нәрсе ме, асқақтап, маңғазданатын нәрсе ме екен?
